VCIV, Vlaams Centrum voor Inheemse Volken
Flemish Centre for Indigenous Peoples
 

Home

Inheemse Volken

Arctische gebieden
Afrika
Australië
Azië
Latijns Amerika
Noord-Amerika

Biodiversiteit
Bossen
Duurzaam Toerisme
Globalisering
Intelle.eigendomsrechten
Klimaat
Mijnbouw
Water
Zelfbeschikking
Europese Unie
Links


Actienieuwsbrief

Meer informatie vind u
op het :
Nederlandse Weblog

Engelstalige Weblog

Arctic Peoples Alert

Arctica

 



Contact
 :
vciv@skynet.be

 

 

 

 

 

Globalisering

 

De economische mondialisering heeft alles te maken met de achteruitgang van de situatie van de inheemse volken en hun land gedurende de voorbije drie decennia. Het is uiteraard waar dat we niet alleen slachtoffer waren van de mondialisering, maar er ook van profiteerden door onze eigen versie van de mondialisering uit te bouwen met name

De economische mondialisering zoals we die vandaag meemaken, is inderdaad een proces dat de vrije economische beweging van transnationale ondernemingen over de grenzen heen wil regelen met zo weinig mogelijk van overheidswege opgelegde belemmeringen. Dit is geen nieuw gegeven maar iets dat we na 500 jaar kolonisatie wel kennen. De koloniale machten verlegden hun grenzen naar de rest van de wereld, en bereikten ook de wereld van de inheemse volken. Het enige verschil tussen de kolonisatie en de huidige mondialisering is de hogere snelheid van de integratie in de kapitalistische wereldeconomie omwille van de liberalisering van het beleid en van de technologische ontwikkelingen, zoals de informatie- en communicatietechnologieën.
"Op 21 juli 2003 beschreef de International Herald Tribune hoe de vrijmaking van de handel in het nadeel van de Filippijnen werkte. 'Kortom, de Filippijnen zijn beetgenomen. Als stichtend lid van de Wereldhandelsorganisatie (WTO) in 1995 heeft de voormalige Amerikaanse kolonie plichtbewust het evangelie van de mondialisering van de vrije markt aanvaard en haar economie opengegooid voor buitenlandse handel en investeringen. Overal op de Filippijnse archipel hebben kleine boeren ontdekt dat hun concurrenten in Amerika en Europa niet alleen beschikken over betere zaden, meststoffen en werktuigen. De productie van de concurrentie is bovendien veel beter beschermd door hoge importtarieven of wordt ondersteund door subsidies die de producten kunstmatige goedkoop houden."
Deze uitspraak illustreert een van de kernproblemen van de mondialisering, met name de dubbele standaard en de hypocrisie waarmee de rijke landen elke dag opnieuw de arme landen dwingen hun markten open te gooien en af te zien van elke vorm van protectionisme voor hun eigen inwoners, terwijl zijzelf protectionistische maatregelen blijven toepassen voor de bescherming van hun agro-industrie".


    Ideologie van de globalisering

De huidige mondialisering steunt een aantal ideologische constructies :
-de overheid moet zoveel mogelijk terugtreden om het ideaal van de minimalistische staat te bereiken
-de markt vervangt niet alleen de staat, maar is ook een beter alternatief omdat ze beter presteert
-de toekenning en het gebruik van de middelen gebeuren op basis van marktprijzen die zo nauw mogelijk moeten aansluiten bij de prijzen op de wereldmarkt
-nationale politieke doelstellingen, binnenlandse economische problemen en zelfs nationale grenzen mogen geen hinderpaal vormen.
Om de rol van de staat te verkleinen worden overheden gedwongen over te gaan tot privatiseringen, tot de liberalisering van de handel, het kapitaal en de financiën en tot de deregulering van de nationale wetten die de nationale belangen beschermen.

Toenemende ongelijkheid tussen arme en rijke landen.

Hoe kan een land dat verarmd is - eerst door de kolonisatie en na de onafhankelijkheid door jarenlange plunderingen door de heersende elite - een gelijkwaardige concurrent worden van de rijkste industrielanden? Om economische en politieke macht te vergaren hebben de rijke landen andere landen veroverd en er de rijkdommen weggehaald. Ze hebben onrechtvaardige verdragen opgelegd waardoor ze zelfs na de onafhankelijkheid grote voorrechten bleven behouden. Nu ze al deze voordelen hebben willen ze het economisch systeem harmoniseren om hun economische belangen en systemen meer dan ooit te verankeren.
Internationale handel was vroeger slechts een middel om te ontwikkelen. Nu is het een doel op zich. Ook al is voor de meeste landen slechts een klein deel van de economie bestemd voor internationale handel, toch zijn het vooral de inheemse economieën die tijdens de kolonisatie ontwricht werden om de belangen van de koloniale machten te dienen. Internationale handel betekende de ontginning van primaire grondstoffen zoals hout, mineralen, etc. om verkocht te worden op de wereldmarkt van de koloniale machten. Het betekende ook de omschakeling van landbouwgrond tot commerciële plantages, die rubber, ananas, bananen, rietsuiker, palmolie, tabak eam voortbrengen voor de internationale markt.
Dit is wat er gebeurde met de inheemse volken. De ontwrichting van de inheemse zelf-voorzienende en zelfstandige economieën kwam er omdat de koloniale machten deze niet alleen wilden integreren in de nationale maar ook in de internationale markt. Deze integratie kwam er op wens van de koloniale machten en de daarop volgende neokoloniale regeringen.

Wat betekent dit voor de inheemse volken?

Het Secretariaat van de VN-Werkgroep, hebben aangetoond hoe inheemse volken getroffen worden door de globalisering. Het inleidend werkstuk van het Secretariaat 'E/CN.4/Sub.2/AC.4/2003/14 licht in zijn paragrafen 33 en 34 toe wat de inheemse volken zelf te zeggen hebben over de negatieve invloed die ze ondervinden van de handelsliberalisering.
-het verlies van hun traditionele bestaansmiddelen als gevolg van het dumpen van kunstmatig, goedkoop gehouden, sterk gesubsidieerde goederen uit de ontwikkelde wereld in de ontwikkelingslanden;
-de vernietiging van de inheemse productievormen en economische systemen en grootschalige milieuschade in inheemse territoria wat voedselonzekerheid en migratie naar de stedelijke gebieden meebrengt;
-de ontheemding van de inheemse volken die hun traditionele gebieden moeten verlaten om plaats te ruimen voor commerciële plantages.
-de ontoegankelijkheid van sociale diensten en gezondheid- en onderwijs voorzieningen als gevolg gevolg van de privatiseringen
-een nog grote uitbuiting van de traditionele kennis van inheemse volken inzake medicinale planten en landbouw.

link http://www.tebetebba.org